Παρασκευή

H Δημοτική Αστυνομία άλλων εποχών. Δε λέει να στεριώσει στην Ελλάδα το Σώμα της δημοτικής Αστυνομίας

H Δημοτική Αστυνομία άλλων εποχών
Δε λέει να στεριώσει στην Ελλάδα το Σώμα της δημοτικής Αστυνομίας

 
  • Η Δημοτική Αστυνομία της Αθήνας του 1900 και η κατάληξη της
  • Ποιοι ήταν οι κλητήρες;
  • Τι σημαίνει η φράση “από δήμαρχος κλητήρας;”
  • Τι σημαίνουν οι λέξεις: τραμπούκος, μπράβος, κουτσαβάκης
  • Ποιος και γιατί διέλυσε το σώμα των κλητήρων;

γράφει ο
Γιώργος Δαμιανός

Στα τέλη του 1800 δεν υπήρχε η αστυνομία πόλεων. Για την ασφάλεια της πόλης των Αθηνών υπεύθυνοι ήταν οι Δήμαρχοι. Ο εκάστοτε δήμαρχος έλεγχε το σώμα των Κλητήρων (έτσι ονομάζονταν οι Δημ&omicro n;τικοί Αστυνόμοι της εποχής και απ’  εδώ παράγεται και η φράση «από Δήμαρχος Κλητήρας»). Οι κλητηρες ήταν η πρώτη Δημοτική Αστυνομία με αυξημένες αρμοδιότητες, αλλά δεν είχαν ούτε την &sig ma;τοιχειώδη εκπαίδευση και ήταν, αποκλειστικά,  πολιτικοί φίλοι του Δημάρχου. Ουσιαστικά αυτή η ιδιότυπη δημοτική αστυνομία αποτελείτο από τα κοινωνικά αποβράσματα και πρώην τρ&alp ha;μπούκους με βεβαρημένο ποινικό μητρώο (η λέξη τραμπούκος προέρχεται από τα πούρα  Αβάνας μάρκας trabucco, που συνήθιζαν να καπνίζουν οι νταήδες ή οι «φουσκωτοί» της εποχής. Αυτό το πούρο ή&t au;αν η αμοιβή τους από τους εντολοδόχους  τους , όταν «καθάριζαν» τις δύσκολες υποθέσεις). Οι κλητήρες ήταν πραγματική πληγή για την Αθηναϊκή κοινωνία, γιατί ήταν ασύδοτοι, παρήγα&gamm a;αν το έγκλημα, και προωθούσαν την αυθαιρεσία του προστάτη τους. Στην ουσία ήταν ένας ιδιωτικός στρατός στην υπηρεσία του παρακράτους.
Αν θέλουμε να κατανοήσουμε ορισμένα από τα αίτια της σύγχρονης δυσπιστίας των Ελλήνων προς τις Αρχές, είναι χρήσιμο να γνωρίσουμε την ιστορία αυτών των πρώτων προσπαθειών για αστυνόμ ευση και εποπτεία. Και ενώ σε όλες τις Δυτικοευρωπαϊκές χώρες η Δημοτική Αστυνομία εξελίχθηκε σε ένα οργανωμένο Σώμα προστασίας του πολίτη, στη χώρα μας αυτοί οι μπράβοι του υ ποκόσμου καταπίεζαν συστηματικά τους πολίτες και εξυπηρετούσαν τον κάθε πολιτικό ή πολιτευτάκο. Τέλος,  έλυναν τις διαφορές τους με τους αντίπαλους μπράβους [<ιταλ. bravo (= θαρρ&alpha ;λέος) < λατιν. barbarus < αρχ. ελλ. βάρβαρος], με αποτέλεσμα, ακόμα και σήμερα, η επανιδρυθεισα Δημοτική Αστυνομία να μην έχει βρει το δρόμο που της αξίζει.
Ο Δημήτριος Μπαϊρακτάρης, αξιωματικός του στρατού και διορισμένος διευθυντής της Αστυνομίας, θα διαλύσει το σώμα των κλητήρων και στη θέση του θα οργανώσει τη στρατιωτική αστυνομ ία (τη μετέπειτα χωροφυλακή) για να πατάξει το έγκλημα και να αντιμετωπίσει, κυρίως τα κουταβάκια (δηλαδή τους επιδειξίες ψευτόμαγκες, που ονομάστηκαν έτσι γιατί κούτσαιναν (κατά &ta u;ην εφ. Ακρόπολη) ή από τον καβγατζή Δημήτρη Κουτσαβάκη (κατά το «Σκριπ»)
Στην εποχή μας, αποφασίσαμε να επαναφέρουμε το Σώμα της Δημοτικής Αστυνομίας (όπως συμβαίνει στα περισσότερα κράτη της Δυτικής Ευρώπης). Οι αρμοδιότητες του σώματος ακόμα δεν είν&alpha ;ι καθορισμένες και, ευτυχώς, ακόμα δεν οπλοφορούν. Ο τρόπος πρόσληψης δεν είναι διαυγής και, άρα, οι σύγχρονοι δημοτικοί αστυνομικοί υπακούουν, πιστά στους δημάρχους – προστάτ&eps ilon;ς τους.
Λέτε να κουβαλάνε κάποια παλιά κατάρα και γι αυτό δεν μπορεί να στεριώσει το σώμα της Δημοτικής Αστυνομίας στην ελληνική κοινωνία (ζούμε, σήμερα, τη δραματική αγωνία χιλ& iota;άδων συνανθρώπων μας, που κινδυνεύουν με απόλυση από τη Δημοτική Αστυνομία)

Λέτε να ΄χουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται (όταν τα καρκινώματα κοινωνικής παθογένειας μένουν αθεράπευτα)

Λέτε να ΄χει δίκιο το πανέμορφο τραγούδι, που υποστηρίζει ότι «... τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά...γέλα , γέλα πουλί μου γέλα, είναι η ζωή μια τρέλα...»
για περισσότερα διαβάστε εδώ